Ο Χρήστος Παπαδόπουλος συναντά τον Κωνσταντίνο Μπογδάνο

Με τον Κωνσταντίνο είμαστε φίλοι χρόνια και αυτό που μας ενώνει είναι η μουσική. Αποτελεί το «αντίπαλο δέος» γιατί είναι αγγλόφωνος τραγουδιστής, ενώ εγώ αν και ροκάς, παίζω λαϊκά επειδή πότε μου δεν κατάφερα να προφέρω καλά την αγγλική γλώσσα. Δεν σας κρύβω πώς αν ποτέ έκανα ένα «υπέρ-συγκρότημα» που θα έπαιζε από λαϊκό μέχρι ροκ (αυτό αποτελεί όνειρο για εμένα), θα τον χρησιμοποιούσα ως τραγουδιστή για το ξένο ρεπερτόριο και για τις διασκευές που θα έκανα. Αυτό που δεν ξέρουν πολλοί για τον Κωνσταντίνο, είναι πως όταν σπούδαζε δημοσιογραφία στην Αγγλία, είχε ένα «punk» συγκρότημα. Από εκεί έχει πάρει όλο το performing και το πολύ ωραίο στήσιμο που έχει επάνω στην σκηνή.

Την γνώμη του την σέβομαι πάντα γιατί είναι αρκετά μορφωμένος αλλά και καλός δημοσιογράφος. Πολλές φορές βέβαια, με εμπιστεύεται (ως μεγαλύτερο ηλικιακά) για τα επαγγελματικά του αλλά και τα προσωπικά του θέματα. Θυμάμαι πέρυσι το καλοκαίρι τον φιλοξένησα μαζί με την πρώην σύζυγό του, στο εξοχικό μου στην Εύβοια, στο ησυχαστήριό μου (εκεί γράφω μουσικές και ηρεμώ κοιτώντας το ηλιοβασίλεμα)! Με ρώτησε την γνώμη μου, για το εάν θα έπρεπε να παντρευτεί. Τότε τον είχα συμβουλέψει να μην το κάνει!  Κανένα ζευγάρι δεν πρέπει να προχωρά στον γάμο αν δεν έχει ζήσει μαζί καταστάσεις για τουλάχιστον πέντε χρόνια. Αυτό είναι το «μότο» μου. Δυστυχώς, δεν με άκουσε και την πάτησε!

Με τον Κωνσταντίνο συνεργαστήκαμε στον τελευταίο μου δίσκο, με τίτλο «Πέρασμα». Ο Βασίλης Σκουλάς σε μουσική δική μου, κάνει ένα πέρασμα στο ελληνικό τραγούδι. Ο Κωνσταντίνος ερμηνεύει στον δίσκο το κομμάτι «Μαύρα πανιά», σε αγγλόφωνο στίχο μαζί με τον Βασίλη Σκουλά. Πρόκειται για έναν «φόρο τιμής» στους ναυτικούς που όλα αυτά τα χρόνια έχουν χαθεί στο Αιγαίο Πέλαγος. Πιστεύω με τον Κωνσταντίνο, θα έχουμε και μελλοντικά συνεργασίες! Πάντα γύρω και με αφορμή την μουσική.