Τόνι Σφήνος

Μοναδικός στο είδος του καταφέρνει σε κάθε του εμφάνιση να γεμίζει ασφυκτικά τα κέντρα ψυχαγωγίας στα οποία τραγουδάει μετατρέποντας κάθε του συναυλία σε ένα ατελείωτο πάρτι. Οι περισσότεροι celebrities τον επιλέγουν ως τον κεντρικό τραγουδιστή στις κοινωνικές τους δεξιώσεις, πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί ο Αντώνης Ρέμος, με τον Τόνι Σφήνο να τραγουδάει στην βάφτιση της κόρης του. Επηρεασμένος από την κουλτούρα της Αμερικής όπου έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του κατάφερε να γίνει αντικείμενο συζήτησης και σχολιασμού στον καλλιτεχνικό χώρο. Μεγάλη του αδυναμία εκτός από τα γυαλιά ηλίου, αποτελούν οι γυναίκες οι οποίες σχηματίζουν ουρές έξω από τα καμαρίνια για να πάρουν έστω και μία τρίχα από τα καλοχτενισμένα του μαλλιά. Ο Τόνι Σφήνος «αποκαλύπτεται» στο Prestige magazine.

Συνέντευξη: Βαγγέλης Καράλης

Τόνι Σφήνος κατά κόσμον Αντώνης Σφηνόπουλος. Για τους αναγνώστες μας που δεν σε ξέρουν, πες μας λίγα πράγματα για εσένα.
Δυστυχώς θα ντησαπόηντ αυτούς που δεν ξέρουν γιατί θα πρέπει να έρθουν να δουν. Αν δεν θέλουν να δουν και καλά κάνουν κι εγώ είμαι τσαντήλας και αντιδραστικός, άρα δεν θα μάθουν. Θα κλέβουν ματιές από τα γιουτιουμπζς που δεν έχουν καμία σχέση με το ρήαλ φίλινγκ και θα αρκούνται στις εντυπώσεις και στις φήμες. Αν γενικά γιού λάηκ 60΄ς, 70΄ς μιούζικ, είσαι ανοιχτός στην διασκέδαση και θέλεις κάτι διαφορετικό στη νυχτερινή πίστα/μπάλα/τσάμπιον λιγκ, δεν θα χάσεις να ντρόπ μπάη ουάνς. Αυτά, και γράμματα γνωρίζω, ρέηηη…

Πριν περίπου 5 χρόνια αποφασίζεις να επιστρέψεις στην Ελλάδα, ενώ ζούσες και είχες μια πετυχημένη καριέρα στο εξωτερικό. Κάτω από ποιες συνθήκες πήρες αυτή την απόφαση;
Που λες, ήμουν στο Μανχάταν και έπινα ένα ουζάκι κάνοντας πρόβα με την μπάντα στο ρούφ του μάη χάουζ. Η μέρα ήταν μπιούτιφουλ και αναπολούσα τον ελληνικό ήλιο κάνοντας όνειρα. Ξάφνου (στα αγγλικα xafnu) ένα πουλάκι ήρθε και έκατσε στου ντράμερ το ταμπούρι και μονολογώντας μου είπε: «Τόνι στο χωριό έρχονται δύσκολες μέρες, τι την θες την ξενιτιά, 30 χρόνια έκατσες και πρόκοψες βαριά. Τράβα πίσω γκόου μπάκ χόουμ, θα γεράσεις σε ξένο τόπο, αυτή είναι μάη γνώουμ…». Ρώτησα τότε τα παιδιά αν ακούσανε τι είπε το πουλάκι και μου απάντησαν: «Τόνι μου, πουλάκι ειν΄ που κελαηδά, πουλάκι ειν΄ και ας λέει…». Εγώ όμως το μέσατζ το πήρα και δρομολόγησα το ταξίδι του γυρισμού μου.

Ποιες ήταν οι επαγγελματικές σου δραστηριότητες στην Αμερική;
Άτ φέρστ άη γουάζ πέτρηφάηντ. Έφτασα 15 χρονών και ο θείος που με παρέλαβε με έβαλε να δουλέψω στο γκαράζι να φτιάνω κάρα (cars), έπλυνα πιάτο πολύ πιάτο, μοίρασα νιούζ πέηπερζς και μιλκμπόη έκανα, αν και σταμάτησα γιατί ήμουν εύθραυστο παιδί, καθάρισα πουλζς (pools) και εκχιόνισα πεντέστριανς σάητς και καμαρότος στο λόβ μπόουτ έκανα και… εκεί είχα πολλά τυχερά ρέηηη, αν με πιάνς. Δουλειές του ποδαριού.

Όταν πρωτοήρθες στην χώρα μας, πως σε αντιμετώπισαν οι συνάδελφοί σου;
Θυμάμαι τα λόγια διάφορων που έλεγαν «χου δε φακ ιζ δις γκάη» και ότι πια οι καλλιτέχναι είναι ότι να ‘ναι και αλλά τέτοια όσπρια μισομάτικα. Τελικά όλοι μπορούν να λένε ότι θέλουν, η αλήθεια όμως βρίσκεται στην σεξ-πίστα. Εκεί θα φανείς, στη σκηνή, στην αγκάλιασμα, στο χειροκρότημα. Λίγοι καλλιτέχναι δεν είναι ζηλιάρηδες.

Στην αρχή ήταν δύσκολο να καθιερωθείς στην συνείδηση του κοινού;
Ε λότ. Στην αρχή παίζαμε στο Γκάζι σε ένα μικρό μαγαζί που χωρούσε μπίμπα, ζουληχτά, 400 άτομα ρέηηη. Είχα κάνει ήδη τα δυο πρώτα βίντεοκλιπζς και είχαμε λίγους φανζς. Κάνουμε την πρώτη ατέμντ (προσπάθεια) 270 εισιτήρια, δεύτερη βραδιά 170, Τρίτη 140… λέω κάτι κάνω λάθος. Έρχεται τότε ο συγχωρεμένος μαγαζάτορας και μου λέει: «Τονάρα, δες το θεμα πιο γκρίκ γουέη γιατί εδώ δεν είναι Αστόρια». Πράγματι, άλλαξα το ρού του σόου (κινέζικη έκφραση) πήγαμε και στο «Ράδιο Αρβύλα» ένα τίβι σόου και από τότε πήραμε τη πάνω βόλτα κάνοντας 2 χρόνια sold out στο μαγαζάκι εκείνο. Μετά, περάσαμε στις μεγάλες πίστες με απότομες στροφές και ανάποδα κωλίδια.

Υπήρξαν άνθρωποι που σε βοήθησαν με την επιστροφή σου στην χώρα μας;
Όχι δεν είχα τέτοια βοήθεια, και γενικά δύσκολα ζητάω. Μ’ αρέσει να τα πετυχαίνω όλα μόνος μου. Πεισμώνω κι θέλω να καταφέρνω τα πάντα. Έτσι με ΄μαθε ο φάδα. Να ΄μαι λεβέντης και μάγκας, ρέηηη!

Κατάφερες μέσα σε 5 χρόνια να αποκτήσεις το δικό σου φανατικό κοινό. Ακολούθησες μήπως κάποια συγκεκριμένη στρατηγική μάρκετινγκ;
Aκολουθώ το στρατέτζικ πλαν της κεφαλής μου. Ότι λέει… το νιονιό μου αυτό κάνουμε. Μόνο αν έχω κέφι και μεράκι, έχω όρεξη, προχωράμε. Διαφορετικά… πις δεμ (piss them). Έχουμε βάλει στόχους και σιγά σιγά θα φτάσουμε, δεν υπάρχει βιασύνη… χαμηλά τη μπάλα σε μία χώρα που έχει μάθει στα βολέ.

Επιμένεις να τραγουδάς επιτυχίες των 60›s και 70›s. Δεν σε επηρεάζει η νέα μουσική τάση της εποχής;
Μπααα, κλείδωσα σε αναμνήσεις και στα ακούσματα εκείνα. Μόδα καμπάνα φαβορίτα, έτσι μεγάλωσα με χυλοπίτα. Έχω φυλάξει ρούχα με ναφθαλίνη κινέζικη (πολύ καλή), δισκάκια και γυαλί και δεν το κουνάω ρούπι από εκεί, σφίγγεται πάλι το γατί. Τα νέα μουσικά είδη μου είναι ασυμπάθηστα, άη εμ σόρρυ (i am sorry).

Ποιοι καλλιτέχνες σε ενέπνευσαν ως παιδί;
Κουάητ ε φιού, μπορώ να σέη. Αλλά για να μη σε κουράσω θα αναφέρω μόνο δυο. O Tomis o Τζόουνς ήταν μεγάλη ίνφλουενς και σωστός μάγκας ρέη, πάντα μου έλεγε «Τόνι how do i play ντόρτια;», τον μάθαινα τάβλι u see. Ο Έλβις ο βασιλιάς ήταν μάη σέκοντ φιλαράκι, ο οποίος μου έλεγε: «Keep your yiaka straight and your sunglasses clean». Δηλαδή ίσιωνε το γιακά σου και πλύνε τα γυαλιά σου. Μετά μου άρεσαν και άλλοι για σέβεραλ ρήζονς όπως ο Άντι Γουόρχολς, ο Πιρς Μπρόσναν, ο Τσαρλς Μπρόνσον,ο Λέσλι Νίλσεν, ο Σονς Κόννερις αλλά για να μη κουράσω θα σταματήσω εδώ. Και… ο Τόλης Πρινς Βοσκόπουλος, ο Στελάρας ο Καζαντζίδης, η Μαρινέλλα, ο Δάκης, αυτοί πάνω κάτω. Και… η Τζένη Καρέζη, ο Παπαγιαννόπουλος το πατριωτάκι, οι Μπητλς που κάναμε παρέα όταν ήρθαν Αμερική και σπάγαμε πιάτα ένα βράδυ ενώ τους μάθαινα συρτάκι ντανς! Και… ο αθάνατος Βέγγος. Έβλεπα Βέγγο πριν come out on stage να πάρω τα πάνω μου… τι άνθρωπος, ρέηηη!

Το δυνατό σου «όπλο» είναι η ευφάνταστη σκηνική σου παρουσία, δίνεις τον καλύτερό σου εαυτό επάνω στην σκηνή. Τα show που κάνεις αποτελούν δικές σου εμπνεύσεις;
Kαι μόνο. Έχω μάη ιδέες και πιάνω το επιτελείο μου (πςςςςς) και μαζί το χτίζουμε προσθέτοντας πράγματα. Στις πρόβες πάντα γίνεται το όλο θέμα και μετά την 3η, 4η κόνσερτ, το φινίρισμα. Έχω δόξα τω Θεώ, ανθρώπους αράουντ μι που γουστάρουν να είναι με τον Τόνι τον τσαχπίνη, ρέηηη!

Θυμάμαι τα λόγια διάφορων όταν επέστρεψα στην Ελλάδα που έλεγαν «χου δε φακ ιζ δις γκάη» και ότι πια οι καλλιτέχναι είναι ότι να’ναι και αλλά τέτοια όσπρια μισομάτικα.

Από πού αντλείς δύναμη;
Από τη ατημέλητη φράντζα και τον ντεγκραντέ φακό. Αυτά είναι μάη σίκρετ γουέπονς και όταν το κέφι του κόσμου ειναι δυνατό, δυναμώνει και μένα. Τρώω φέτα Καλαβρύτων που είναι σουπερμαντολίνη, γυμνάζομαι στου Μπακάκου και αν καμιά φορά είμαι κουρασμένος θα πιω μια καλή κρητικιά ρακί που με στέλνει από τα Χανιά ο Παπαδουλάκης ο νταηρέκτορ και θα ντώσω.

Φοβάσαι καμιά φόρα μήπως χαρακτηριστείς ως «κιτς»;
Μα έχουμε μια δόση κιτς δεν είναι κακό. Δεν γίνεται ντίφρεντλι (επίρρημα). Η εποχή εκείνη πάντα είχε το στοιχείο του κιτς και της υπερβολής. Περισσότερο όμως ο κόσμος το έχει συνδυάσει στο μυαλό του, με το γελοίο. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Ένα μαγαζί με βελούδο στο τοίχο, χρυσό ντεκορέησον και πολυέλαιο είναι κιτς, αλλά αν του βάλεις και μια προβατίνα μέσα γίνεται ρεντίκιουλους.

Επιλέγεις πάντα να είσαι μόνος σου επάνω στην σκηνή. Το κάνεις από άποψη ή από φιλαρέσκεια;
Αφού πάντα είμαι με τσικάκια, πως είμαι αλόουνς; (ρητορικό). Έχουμε τραγουδίστριες όλα αυτά τα χρόνια και σταθερή βάλιου, την Λόλα. Άλλα δεν θα μιλήσω για αυτήν γιατί φουντώνω, ιν α μπάντ γουέη. Ναι, που λες, είχαμε στην αρχή την χαρούμενη Jessica, μετά την Lilly την τρελέγκο, μετά την καυτή Veronica, φέτο την εξωτική Arlyn και έπονται και άλλα τσικάκια. Αμέ, αμ’ πως.

Σε μια εποχή δύσκολη, καταφέρνεις να δίνεις χαρά και κέφι στο κοινό σου. Τελικά η μουσική μπορεί να λειτουργήσει ως «ψυχοθεραπεία»;
Η μουσική είναι ψυχοθεραπεία. Καλώς ή κακώς ή κακώς και καλώς. Για όλους! Ότι αρέσει στον καθένα, μόλις ακούσει ξεχνάει, ανακουφίζεται, θυμάται, κλαίει, παίρνει το κάρο πάει και στουκάρει και μετά, θέλοντας και μη, κάνει θεραπεία.

Θα συμμετείχες ποτέ σε κάποιο πρόγραμμα σε μπουζούκια; Σου έχουν γίνει προτάσεις;
Έχουν κατά καιρούς πάει να γίνουν τέτοια παντρέματα, περισσότερα όταν ξεκινάγαμε και πρωτακουγόμασταν. Τώρα ξέρουν ότι δεν ταιριάζουμε εύκολα. Φαντάσου να βγαίνει ο Τοnis Sfinos στην βραδιά του φίλου Tonis Remos (!), χαμός, ρέηηη!

Την ελληνική μουσική στην χώρα μας πως την σχολιάζεις; Ξεχωρίζεις κάποιον έλληνα καλλιτέχνη και αν ναι γιατί;
Θα χρησιμοποιήσω μια λατινική έκφραση. Peri orexeos Colokitho-pie. Όλοι πάνε με το ρεύμα. Μπιτ θέλει ο κόσμος να πετάξει χαρτοπετσέτα; Μπιτ και εμείς. Μπιτ για μπιτ και όλοι ψάχνουν να κάνουν τη διαφορά, ρέη. Έτσι βέβαια γεννιέται και κάτι καλό, όλο και κάτι ξεπροβάλλει. Είδα ασούμε live των Burger Project, μου άρεσαν πολύ, ωραίες διασκευές και ντύνονται crazy dude man δικέ μου. Μου αρέσει η Ζουγανέλη (ωραίο τσικάκι), όταν δεν αρχίζει την κλάψα και έχει κέφια, ο Μπαλάφας ο Λεωνίδας γιατί είναι μόρτης, τσίφτης καραμπουζουκλής με φωνάρα, oι wedding singers κάνουν καλή δουλειά, οι Imam διασκευάζουν και αυτοί πολύ ωραία με τον Μανώλαρο (Yinka) να δίνει ρέστα. Θα υπάρχουν σίγουρα και άλλοι, αλλά δεν πολυβγαίνω, ακούω. Είμαι πιο κλαρινοτραντίσιοναλ guy, ρέηηη!

Η ελληνική μουσική στην χώρα μας περνάει οικονομική κρίση. Εσένα σε έχει επηρεάσει;
Δόξα τω Θεώ δουλεύουμε και μαζί μας δουλεύει και ένα σωρό κόσμος (καθαρίστριες, λάντζα, κουζίνα, σερβιτόροι, μπάρμεν, ηχολήπτες, φωτιστές, μουσικοί, ηθοποιοί, μοδίστρες, γραφίστες, διαφημιστές, υφασματάδες, κάβες, παρκαδόροι, κουλουρτζήδες , καντινιέρηδες, ταξί) και μπορεί όποιος θέλει να έρθει να δει το σόου μόνο με εισιτήριο θεάματος. Πάντα έχουμε για άνεργους, φοιτητές , πολυτέκνους και οικονομικαί τιμαί. Ακούμε και παράπονα βέβαια για τιμές και μπουκάλια ενώ αντίστοιχα στα σκυλάδικα είναι τα διπλάσια. Δεν καταλαβαίνω γιατί στον Σφήνο πρέπει να είναι φθηνότερα (που είναι). Επειδή γελάς και χορεύεις; Επειδή βάζουμε κοστούμια; Δεν είναι διασκέδαση; Είναι κάτι άλλο;;;

Περίπου πόσα χρήματα κερδίζεις σε κάθε σου συναυλία;
Δεν κερδίζω και πολλά γιατί όλα πάνε στο φιλόπτωχο ταμείο προστασίας της προβατίνας. Κρατώ μόνο την παρακράτηση φόρου 20%, το ΦΠΑ 23%, κρατήσεις ΙΚΑ 16%, προκαταβολή φόρου για του χρόνου 55%, μέρος για τον ΕΝΦΙΑ γιατί έχω το σπίτι στο χωριό (στη Κυψέλη είναι με νοίκι), τα τέλη κυκλοφορίας (έχω την Μπιρμπίλω -πάει ακόμη η ρουφιάνα-), κατι σπατόσημα, εργόσημα , συντελεστές, δάνεια, κάρτες, καταλαβαίνεις ότι η προβατίνα θα πεινάσει φέτο.

Ποια είναι η άποψή σου για την πολιτική στην χώρα μας;
Η άποψη μου είναι Ultrex. Έχουμε δοκιμάσει τα πάντα δεν γίνεται τίποτα.

Πολλοί «celebrity» της χώρας σε καλούν σε πάρτι, γάμους, βαφτίσεις για να τραγουδήσεις. Θέλεις να μας αναφέρεις μερικά ονόματα που επέλεξαν τον Τόνι Σφήνο;
Και σελέμπριτς και απλοί άνθρωποι μας καλούν γιατί γίνεται τρελό γλέντι ρέη, μας αρέσει και εμάς. Ο κόσμος επειδή είναι καλεσμένος είναι χαλαρός και χαρούμενος για την γιορτή, δεν πληρώνει κιόλας, open bar και δώστου κέφι και χορό.

Τοday is life, tomorrow never comes, ρέηηη…(*Matala*)

Τι μουσική ακούς πέρα από 60’s,70’s;
Έτσι λοιπόν που λες… εδώ είμαστε, κάθισε! Ακούω πολύ καλό κλαρίνο και ηχογραφήσεις από πανηγύρια. Θα σου βάλω να ακούσεις από του προφήτη Ηλία το πανηγύρι τέλος Ιούλη που έγινε το ‘94 στη τρούπα της Ελένης στα Τριπόταμα. Έπαιζε ο Μπρουκλόγιαννης. Ντάξει μιλάμε για το κλαρίνο με Φιλιώ (Πυργάκη-little castle).

Υποστηρίζεις κάποια ομάδα;
Είμαι Παναχαική, λόγω πατρίδας. Αχαΐας… ασούμε!

Έχεις πάθη στην ζωή σου (ποτό, τζόγο, ουσίες);
Μικρός και ΄γω εκανα αμαρτίες, ξέρεις τώρα νεανικαί τρέλαι και μαγκίτσες για να σε βλέπουν τα τσικάκια. Ήμουν ένας τηνέητζερ τόντλερ τέντη μπόης. Μη φοργκέτ ότι ήμουν και στο Αμέρικα πάνω στο σεξ ντράγκζς και ρεβολούσιον, οπότε δοκίμασα το ανούσιο μέλι. Κανά ουισκάκι και καμιά ρακί τώρα πια μονάχα. Το μεγάλο πάθος μου παραμένουν τα τσικάκια!

Μεγάλη σου αδυναμία αποτελεί το γυναικείο φύλο, τι σε γοητεύει σε μια γυναίκα;
Mε γοητεύει να είναι παθιάρα, ναζιάρα και σέξι… με συναρπάζει να είναι ακομπλεξάριστο και έτοιμο για όλα το τσικάκι, να μυρίζει αμαρτία και να δείχνει σεμνό, να τριπλάρει έξυπνα και να είναι μανιτζέβελο, με γοητεία και ματιά που να υπόσχεται πολλά. Να σε κάνει να φαντάζεσαι και να ντύνεται από πάνω πικάντικα και από κάτω βελζεβούλα…

Σε έχει φέρει σε δύσκολη θέση θαυμάστριά σου; Έρχεσαι σε αμηχανία; Πως το αντιμετωπίζεις;
Ναι υπάρχουν τσικάκια που σκαρφίζονται διάφορα. Το γούμαν μπρέην είναι δαιμόνιο, ρέη. Τι τάπερ μου στέλνουν, εσώρουχα μου στέλνουν, φωτογραφίες, τσίτσιδες με καπαρντίνες έρχονται στο καμαρίνι, στο πορτ μπαγκάζ, στη ντουλάπα, μία είχε σφηνώσει στον φωταγωγό, μία έφερε τη μάνα της μαζί να με γνωρίσει και δεν την ήξερα, ούτε εκείνη ούτε τη μάνα της. Έχει το γούστο του και αυτό, ρέηηη.

Έχεις κάνει λογαριασμό, πόσες γυναίκες έχουν «περάσει» από την ζωή σου;
Δεν κρατώ τεφτέρι αλλά σίγουρα… φουλάρω σε καπάσιτι κρουαζιερόπλοιο και τις κερνάω όλες τσάρκα στο Μεντιτερένιαν sea… πςςς και λάρτζ ο Τον’ς!

Φλερτ από άντρες δέχεσαι;
Δέχομαι και στα φεησμπουξ και σε συναυλία καμιά φορά, αλλά μπαίνουν στη θέση τους γιατί ο Τόνις είναι δοσμένος στα τσικάκια του, ρέηηη.

Έχεις επιλέξει να κρατάς την ζωή σου μακριά από τα «φώτα της δημοσιότητας», αυτό αποτελεί στάση ζωής για εσένα;
Όχι. Παλιότερα ήμουν μέσα στα φλάσιζς και στα φωτόγκραφιζς, συνεντεύξεις, σόου οφ και χάη λάηφ. Ντεγκραντέ φακό για το μάτι το κακό. Τώρα που μεγάλωσα και τα χόρτασα όλα τούτα κατάλαβα ότι η ουσία είναι στους φίλους, στην καλή παρέα στους δικούς μου ανθρώπους. Οπότε περνάω χρόνο με αυτούς γιατί με γεμίζουν, ενώ τα πολλά χέρια σε κατσιάζουν (Βέγγος).

Έχεις σκεφτεί να κάνεις οικογένεια και παιδιά;
Έχω πολλά σφηνάκια ολόβ όβερ δε πλάνετ και με τα τσικάκια μου, ειμαι ουάν χάπι φάμιλι, ρέηηη.

Επαγγελματικά σε τι φάση σε «πετυχαίνουμε», ετοιμάζεις κάτι;
Ετοιμάζουμε τα πρώτα κομμάτια του Τόνι γιατί μέχρι τώρα παίζαμε διασκευές και θα φτιάξουμε και βιντεοκλίπζς και φωτογραφήσεις και καινούργιο πρόγραμμα το χειμώνα. Από Χριστούγεννα και λέητερ ον και άλλα σαπράηζις!

Πώς φαντάζεσαι την ζωή σου σε 20 χρόνια από τώρα;
Με βαμμένο ακόμη το μαλλί, με κάλο στην φωνή και να τραγουδάω σε κουτούκι με μπουζούκι, ντίσκο και σπάσιμο πιάτο και γαρδένια. Ντισκομπάλα και καλό κότσι, μαγειρευτό σπανακόρυζο και πενιά αλά Ντάντι Κουλ, με τσίκες δίπλα μου να βαρούν το ντέφι και το ξημέρωμα κοτόσουπα φορ εβεριμπόντι.

Τελειώνοντας θα ήθελα να κλείσουμε με ένα μήνυμα από εσένα προς τους αναγνώστες μας.
Τοday is life, tomorrow never comes, ρέηηη…(*Matala*)

Μ’αρέσει να τα πετυχαίνω όλα μόνος μου. Πεισμώνω και θέλω να καταφέρνω τα πάντα. Έτσι με έμαθε ο φάδα. Να είμαι λεβέντης και μάγκας, ρέηηη..