«Είχα σκεφτεί να βάλω τέλος στη ζωή μου»

«Ο Νίκος Αποστολόπουλος γεννήθηκε και έζησε στην Πάτρα. Στα δεκαοχτώ του πέρασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών απ’ όπου και αποφοίτησε. Τα όνειρα του όμως, τον προσανατολίζουν στο Παρίσι για να γίνει Διπλωματικός Ακόλουθος. Δύο διδακτορικά στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο και στις Πολιτικές Επιστήμες από τη Σορβόννη τον οδήγησαν στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Παρίσι, όταν του πρότειναν από το Υπουργείο Εμπορίου της Γαλλίας να αναλάβει τη Διεύθυνση στο Εμπορικό Επιμελητήριο. Η «εκκεντρική» του διαίσθηση τον κατεύθυνε σε μια διαφορετική πορεία ζωής…»
Συνέντευξη: Κεν Αλεξανδράτος

Είστε ένας δημιουργικός άνθρωπος, με έντονα καλλιτεχνικά στοιχεία που βιώσατε τα «αλώνια» και απολαύσατε τα «σαλόνια». Ο Νίκος Αποστολόπουλος, εάν παραμερίσει το ρόλο του σχεδιαστή, που επιθυμεί να ζει, πως επιλέγει τους φίλους του και που αισθάνεται ότι είναι ο εαυτός του;
Να είναι ο εαυτός του κοντά στις δημιουργίες του. Στο Μπαλί, στο Μάτσου Πίτσου, στο Περού, στην Υεμένη…, πολίτης όλου του κόσμου. Ταξιδεύοντας και δημιουργώντας.

Πώς ξεκίνησε η προσωπική πορεία στη μόδα;
Τέλειωσα νομική στην Ελλάδα και μετά αποφάσισα να φύγω στο Παρίσι για μεταπτυχιακό, ήθελα να ακολουθήσω διπλωματική καριέρα και ο μόνος τρόπος ήταν να μείνω στο Παρίσι. Τέλειωσα τις σπουδές μου και αργότερα ξεκίνησα να γνωρίζω τον χώρο της μόδας. Έναν κόσμο παράξενο, μαγικό, διαφορετικό, ο οποίος σίγουρα για έναν άνθρωπο που ήθελε να κάνει μια πιο σοβαρή καριέρα τον γοήτευε περισσότερο.

Εγκαταλείψατε τα στεγνά γραφεία και από τη θέση του Διευθυντή μεγάλων εταιριών που εκπροσωπούσαν γνωστούς οίκους μόδας γυρίσατε όλο τον κόσμο. Συγκεκριμένα έχετε δηλώσει: «Είχα απόλυτη γνώση της μόδας, πράγμα που με γοήτευσε. Είναι ένας κόσμος μαγικός, το επάγγελμα της μόδας όμως είναι πολύ δύσκολο». Μήπως τελικά ο παραμυθένιος κόσμος της μόδας κρύβει πολλούς δράκους, άρα η δυσκολία του επαγγέλματος έγκειται στο ποιους επιλέξατε για να συνεργαστείτε;
Η μόδα μπορεί να είναι ένα επάγγελμα με πολύ χρυσόσκονη, γοητεία, επίδειξη, αλλά η αλήθεια δεν είναι αυτή. Είναι μια δουλειά δύσκολη η οποία εξαρτάται από πάρα πολλά πράγματα. Με ποιούς συνεργάζεσαι, εργοστάσια, υφάσματα. Είναι καθαρά μια εμπορική βιομηχανία η οποία διαθέτει αρκετούς τομείς και αυτόματα την κάνουν δύσκολη στην διαχείριση. Σημασία έχει όταν επιλέγεις την μόδα, την ακολουθείς, την λατρεύεις, και σίγουρα δεν έχω μετανιώσει για αυτό που κάνω τόσα χρόνια. Υπάρχουν μεγάλοι σχεδιαστές από το εξωτερικό οι οποίοι σήμερα έχουν σταματήσει να δημιουργούν.

Υπήρξε περίοδος στην ζωή σας που σκεφτήκατε να τα παρατήσετε;
Πολλές φορές γιατί είχα αντιμετωπίσει δυσκολίες στις σχέσεις μου με συνεταίρους, καταστάσεις περίεργες, άσχημες σχέσεις με εργοστάσια, αλλά τελικά ποτέ δεν τα παράτησα και μετά από κάθε δυσκολία επέστρεφα πιο δυνατός και με περισσότερη όρεξη για δημιουργία.

Έχετε αυτοχαρακτηριστεί ως εγωκεντρικό άτομο και λάτρης του παιχνιδιού της γοητείας. Θεωρείτε πως όσοι σχετίζονται με κάποια μορφή τέχνης και δημιουργίας, τους επιτρέπετε να έχουν «εκκεντρικά» στοιχεία στον χαρακτήρα τους;
Εκκεντρικός ήμουν πάντα. Από μικρό παιδί είχα το προσωπικό μου στυλ. Τα ρούχα μου και ιδιαίτερα οι σκέψεις μου, προσέδιδαν έναν διαφορετικό άνθρωπο κι’ αυτό φαίνεται από τις αποφάσεις και τις επιλογές μου. Ωστόσο είχα τον τρόπο να διαχειρίζομαι το ότι ήμουν διαφορετικός, περίεργος για κάποιους, αυτό δε σημαίνει όμως ότι επέτρεψα να συμπεριφερθώ ανάρμοστα και αυθαίρετα απέναντι στους άλλους, αγνοώντας τους.

Ποια η σχέση σας με το χρήμα;
Δεν μπορώ να πω ότι είναι εξαιρετική η σχέση μου με το χρήμα, παλιότερα με απασχολούσε περισσότερο γιατί τα οικονομικά της επιχείρησης μου τα διαχειρίζονταν οικονομικοί διευθυντές πλέον αυτό τα έχω αναλάβει εγώ και είναι πολύ καλύτερα όλα.

Ποια ήταν τα συναισθήματα σας όταν συνειδητοποιήσατε ότι όλο αυτό το οικοδόμημα που είχατε φτιάξει γκρεμίστηκε;
Ναι το έχω ζήσει δύο φορές αυτό. Δεν είναι εύκολο να χάνεις τα πάντα και να πεις συνεχίζω. Δυσκολεύτηκα να σταθώ στα πόδια μου αλλά τα κατάφερα και σήμερα αισθάνομαι χαρούμενος γιαυτό.

Σκεφτήκατε ποτέ λόγω προβλημάτων να βάλετε τέλος στη ζωή σας;
Ναι το είχα σκεφτεί, υπάρχει και η άλλη πλευρά που δραματοποιούμε πολύ εύκολα κάποια πράγματα. Σε όλο αυτό ήταν κοντά μου και με απέτρεψαν η γυναίκα μου και οι φίλοι μου.

Τα χρόνια περνάνε, και η μοναξιά είναι αδυσώπητος σύντροφος. Το θέμα της δημιουργίας δικής σας οικογένειας, δεν σας απασχόλησε μέχρι σήμερα;
Όχι ήταν κάτι που ποτέ δεν ήθελα και δεν το έχω προσπαθήσει, ίσως δεν με ήθελε και αυτό. Αγαπώ τη μοναξιά μου, γιατί την επέλεξα και την έχτισα (όπως χτίζεις μια σχέση), είναι γεμάτη «ζουμί γνώσεων», είναι «οι φίλοι μου», η συντροφιά μου. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι θέλω να ‘μαι συνέχεια μόνος μου. Αγαπώ τους φίλους μου, την οικογένεια μου, τους συνεργάτες μου.

Σκεφτήκατε ποτέ να υιοθετήσετε ένα παιδί;
Όχι δεν θα ήθελα ποτέ να μπω σε αυτή την διαδικασία.

Πότε νιώσατε «σταρ», υπήρξε τέτοια περίοδος;
Όταν ξεκίνησα τον οίκο μόδας στο Παρίσι και είχα τους πάντες στα πόδια μου για πολλά χρόνια είχα την ψευδαίσθηση ότι όλο αυτό μου έδινε δύναμη και με έκανε να νομίζω ότι όλα είναι δικά μου. Προσπαθούσα να αντιμετωπίζω τα πάντα με πολύ ψυχραιμία ώστε να μην αποκτήσω πλεονεξία η οποία θα με απομάκρυνε από τον εαυτό μου γιατί όλα αυτά δεν είναι στον χαρακτήρα μου.

Κλείνοντας πώς θα χαρακτηρίζατε τον εαυτό σας με τρεις λέξεις;
Εικονοκλάστης, ειλικρινής και πολύ αυθόρμητος.

Φωτογραφία: Jiorgia Jester / Hair styling and make-up: www.freddymakeupstage.gr / clothes Nikos Apostolopoulos