“Η Νέλλα Ιωάννου, είναι ένα σαγηνευτικό θηλυκό που όμως κρατάει αξίες και ήθη που έχουν άρωμα παλιάς Ελλάδας. Ένα κορίτσι με στυλ, σεμνότητα, ταπεινότητα, ομορφιά και με ευσεβή πόθο για δημιουργία, αποτελεί μια ξεχωριστή περίπτωση στον χώρο της μόδας κερδίζοντας το βραβείο «Βest Catwalk» για την συλλογή της «Οnce upon time».”

Συνέντευξη: Έλενα Γεραρχάκη

Φωτογραφία: Jiorjia Jester

Ένα μολύβι και ένα χαρτί είναι ικανά να κλέψουν τον ύπνο σου, μέχρι να δημιουργήσεις το τέλειο σχέδιο;
Πρέπει να ομολογήσω πως το σχεδιαστικό μέρος είναι το εύκολο κομμάτι για μένα. Είναι η πρόκληση για να ξεκινήσω τη δουλειά μου. Έμπνευση μπορώ να έχω παντού και ανά πάσα ώρα και στιγμή. Τη μεγαλύτερη δύναμη όμως μου τη δίνουν τα υφάσματα που τόσο πολύ αγαπώ. Αυτό είναι το μέσον που ξεκινώ τα πάντα. Βέβαια η  έμπνευση έρχεται από παντού, από την απλή καθημερινότητα, από ένα ταξίδι, από μια απλή κίνηση μιας γυναίκας, από το περπάτημα της, ακόμα και από τα όνειρα μου.

Πόση δύναμη/ενέργεια και συναισθήματα μπορεί να κρύβονται σε μια κολεξιόν;
Τίποτα δεν γίνεται απρόσωπα και κυνικά. Πόσο μάλλον στο επάγγελμα που έχω επιλέξει να κάνω. Είμαι από τη φύση μου συναισθηματικός άνθρωπος και αν κάποιος παρακολουθεί τη δουλειά μου θα καταλάβει πως περικλείεται από γκάμα συναισθημάτων. Είναι πολύ ωραίο όμως που καταφέρνω να δίνω υλική μορφή στα συναισθήματα μου. Νοιώθω πως ζωντανεύουν  και είναι κάτι πολύ προσωπικό που δεν γίνεται να γίνει ιδιωτικό από τη στιγμή που εκθέτω τα ρούχα μου.

Υπήρξε κάποιο γεγονός στην ζωή που σε έκανε να αλλάξεις μέσα σου σαν άνθρωπος, να επαναπροσδιορίσεις την ζωή και τις αξίες σου;
Η πρώτη φορά που με συγκλόνισε ήταν εκείνη που με είχαν επιλέξει για το μεταπτυχιακό μου ύστερα από τις προκαθορισμένες διαδικασίες του πανεπιστημίου, έχοντας αποφοιτήσει από το Πολιτικό Τμήμα της Νομικής και ξαφνικά με πέταξαν έξω. ‘Ήταν και ο λόγος που αποφάσισα να ασχοληθώ με τη μόδα. Τότε άρχισα να συνειδητοποιώ πως το εκπαιδευτικό μας σύστημα δεν είναι τόσο ρομαντικό και δίκαιο όσο εγώ. Μετά από λίγα χρόνια ο θάνατος του πατέρα μου,  ήταν κάτι που με τάραξε γιατί η απώλεια ήταν καθοριστική στη ζωή μου. Μου έλειπε η κουβέντα που θα μου έλεγε, χωρίς αναγκαστικά να γίνεται πραγματικότητα και η δύναμη που μου έδινε. Αυτά ήταν δύο από τα γεγονότα που με σκλήρυναν με έκαναν να επαναπροσδιορίσω ανθρώπους και καταστάσεις.

Η λάμψη του βραβείου καλύτερης νέας σχεδιάστριας στο «Αthens Εxclusive Designer» φώτισε το πρόσωπο σου. Ήμουν εκεί σε είδα. Είχες χαρά και αγαλλίαση. Άλλαξε αυτό το βραβείο κάτι στην καριέρα σου;
Ήταν κάτι που ενδόμυχα το περίμενα. Ήμουν τόσο σίγουρη για τη δουλειά μου γιατί ο αγώνας μου ήταν πολύ μεγάλος. Είχα μόνο 20 μέρες για να συλλάβω και να υλοποιήσω την Collection που πραγματικά ήταν άθλος. Όμως το αποτέλεσμα της συλλογής μου, πριν ακόμα την παρουσιάσω στο κοινό με είχε ήδη αποζημιώσει. Δεν με ένοιαζε ότι και να γίνει. Ανεξαρτήτως των βραβείων, το χειροκρότημα του κόσμου, η επιβράβευση, η αποδοχή του κοινού είναι πράγματα ανεκτίμητα. Μετά από λίγες ώρες ήρθε και το βραβείο που πραγματικά με φώτισε. Σίγουρα το βραβείο είναι όπλο. Όμως, τίποτε δεν πρέπει να με σταματά γιατί η δουλειά γίνεται πιο απαιτητική. Ο κόσμος έχει περισσότερες απαιτήσεις. Αυτό είναι όμως που με εξιτάρει και μου δίνει ενεργεία να απογειώνω τις δουλειές μου.

Ποιός είναι ο μεγαλύτερος «θησαυρός» σου, που περιβάλλεται μαζί σου;
Φυσικά η μητέρα μου. Είναι ο άνθρωπος που δουλεύουμε μαζί και μου φτιάχνει όλα τα ρούχα. Η εμπειρία της είναι τόσο μεγάλη! Αυτό που μου κάνει τρομερή εντύπωση μαζί της είναι πως συγχρονίζονται οι ιδέες οι δικές μου, με τη δική της σύλληψη, γιατί τα χρόνια που μας χωρίζουν είναι πολλά. Απίστευτη γυναίκα! Δεν σταματά ποτέ. Καθημερινά ψάχνω την πηγή ενέργειας της.

Ο μεγαλύτερος μύθος που σου είπαν ποτέ;
Είναι κάτι που με γυρνάει πολύ πίσω. Όταν ήμουν πολύ μικρούλα και συνειδητοποίησα πως δεν υπάρχει ο Άγιος Βασίλης. Μια ιστορία που την λένε σε όλα τα παιδάκια, που είναι τόσο γλυκιά, αυτή η προσμονή για τα παιδικά ματάκια και χάνεται όταν την ψάχνουμε.

Τι προκαλεί πόλεμο στις σκέψεις σου;
Σε γενικές γραμμές τα έχω εξισορροπήσει στο κεφάλι μου. Απλά, είναι πολλές φορές που δεν μπορώ την νοοτροπία των ανθρώπων στην καθημερινότητα και το πόσο ισοπεδώνουν αξιοπρέπειες και αξίες. Και σε αυτό το σημείο είναι που βρίσκω οχυρό τη δουλειά μου. Έχω δημιουργήσει τον δικό μου κόσμο και ζω μέσα σε αυτό. Τίποτα δεν με ταράζει και το έχουν προσπαθήσει πάρα πολλοί.

1900-2016.Σχεδόν ένας αιώνας δημιουργίας, οι γυναίκες έχουν αφήσει πίσω τους σενάρια ονειρικού σινεμά και έχουν τίτλο όνειρα καριέρας. Τι στυλ θα δημιουργούσες για την ελληνίδα του σήμερα, ένα ενδυματολογικό συνονθύλευμα που αντηχεί σε παλιότερες δεκαετίες μέχρι και τώρα;
Μέσα σε αυτό το τεράστιο χρονικό διάστημα έχουν γίνει όλα. Σε γενικές γραμμές, κάθε δεκαετία αντιστοιχούσε και σε διαφορετικό style. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως ισοπεδώνεται η μόδα ή πως δεν υπάρχει δημιουργικότητα στις εποχές μας. Από την αρχή της καριέρας μου προσπαθούσα να υιοθετήσω το δικό μου style στη γυναίκα, έτσι ώστε όταν κάποιος βλέπει ένα ρούχο μου να καταλαβαίνει σε ποιόν σχεδιαστή ανήκει. Και συνεχίζω να το ακολουθώ φτιάχνοντας ρούχα βουτηγμένα μέσα στο ρομαντισμό, βγαλμένα από άλλες εποχές συνδυάζοντάς τα πάντα με στοιχεία της τρέχουσας εποχής.

Τι προστάζει η μόδα για την… Άνοιξη του 2016;
Αυτό που προτείνω εγώ, παρουσιάζοντας την Collection μου στο θεσμό της 18ης Athens Exclusive Designers Week, είναι ρούχα αέρινα, άνετα, σε λιτές γραμμές όμως με αρκετές λεπτομέρειες σε όλη την γκάμα των παστέλ χρωμάτων. Χρώμα όμως. Χρώμα για να δίνει χρώμα στις καρδιές μας.

Κλείνοντας θα ήθελα να σε ρωτήσω κάτι που ένας σώφρων δημοσιογράφος θα σε ρωτούσε στην αρχή της συνέντευξης. Είσαι ένα κορίτσι με απίστευτες σπουδές και τεράστιο μυαλό. Άφησες τα ταγιέρ στην ντουλάπα και ασχολήθηκες με το σχέδιο μόδας, τι είναι αυτό που σε έκανε να σπουδάσεις ξανά και να αρχίσεις την ζωή σου ουσιαστικά σαν μια ολοκαίνουρια Νέλλα;
Απλά άκουσα την καρδιά μου. Υπήρχε γραμμή στην οικογένεια ότι το παιδί πρέπει να σπουδάσει, να έχει τα εφόδια του. Εγώ δεν χάλασα χατίρι κανενός, ούτε των γονιών μου, ούτε και το δικό μου. Με την σειρά έγιναν όλα. Ήθελα να κάνω κάτι άλλο από τις κύριες σπουδές μου. Η αλήθεια είναι ότι το εκπαιδευτικό μας σύστημα δεν μας βοηθά να το βρούμε σε νεαρή ηλικία. Αυτό που έψαχνα ήταν να μην εγκλωβίζομαι σε αυτό που θα κάνω μια ολόκληρη ζωή. Και το βρήκα! Ζω από τη δουλειά μου. Μου δίνει τρομερή ενέργεια, την αγαπώ όσο τίποτα και θα δώσω, όσο περνά από το χέρι μου, όλο μου τον εαυτό στη μόδα, σε αυτό που επέλεξα να ακολουθήσω.